خروج ویجر 2 از منظومه شمسی

خروج ویجر 2 از منظومه‌ی شمسی: فضاپیمای وویجر 2، پس از گذشت 30 سال، از مرزهای منظومه شمسی گذشت. این فضاپیما اطلاعات جالبی را در اختیار دانشمندان قرار داده است. در بیستم آگوست ۱۹۷۷، فضاپیمای ویجر۲ (Voyager ۲) از کیپ کاناورال در مرکز فضایی کندی فلوریدا پرتاب شد. هدف اصلی این فضاپیما، بررسی سیارات خارجی و اقمارشان بود. 30سال و ۱۰ روز بعد، در ۳۰ آگوست ۲۰۰۷، ویجر۲ از مرزهای منظومه شمسی گذشت. این فضاپیما دومین ساخته دست بشری است که در این فاصله از زمین قرار می‌گیرد. پیش از این ویجر ۱ از این مرز گذشته بود.در زمان گذر ویجر ۱ از این مرز، سیگنال‌های ارسالی این فضاپیما از دست رفتند. در آن زمان، تمامی رادیو تلسکوپ‌ها در حال کار در سایر پروژه‌ها بودند. به همین دلیل، دانشمندان نتوانستند اطلاعات موردنظر را به دست بیاورند. وجود میدان مغناطیسی قوی و سردتر بودن خارج این مرز به اندازه ۱۰ برابر کم‌تر از میزان پیش بینی شده، از نتایج عجیب به دست آمده به وسیله‌ی ویجر ۲ هستند. ضربه‌ی پایانی(Termination Shock) به فاصله‌ای از خورشید گفته می‌شود که تأثیر بادهای خورشید با محیط میان ستاره‌ای خنثی می‌شود. در جهت حرکت ویجر ۲ این مرز در فاصله‌ی تقریبی ۸۴ واحد نجومی از خورشید قرار دارد. البته در جهت حرکت ویجر ۱، این فاصله ۱۰ واحد نجومی کم‌تر بود که نشان دهنده‌ی آن است که مرزهای سامانه‌ی خورشیدی ما متقارن نیست و در اثر بادهای میان ستاره‌ای نامتقارن شده است. به این ترتیب، به بیانی می‌توان گفت که ویجر ۲ مرزهای منظومه خورشیدی ما را گسسته است. ماموریت‌های ویجر اطلاعات بسیار زیادی درباره‌ی سیارات خارجی منظومه‌ی شمسی در اختیار دانشمندان قرار دادند. در حال حاضر اکثر اطلاعاتی که از سیارات اورانوس و نپتون داریم، حاصل کار این دو فضاپیماست. منبع:وبگاه ماهنامه نجوم

ماه

دهانه Plato ، یکی از دهانه های کهن ماه با قدمتی حدود 3 میلیارد سال . این دهانه 109 کیلومتر قطر و 1 کیلومتر عمق دارد .

دهانه  Aristarchus ، با قطر 40 کیلومتر و عمق 3.8 کیلومتر ، یکی از درخشان ترین عوارض سطح ماه محسوب می شود  .

دهانه Copernicus ، با 93 کیلومتر قطر و 800 میلیون سال قدمت یکی از دهانه های نسبتاً جوان ماه است . قلل مرکزی 1.2 کیلومتر ارتفاع دارند .

دهانه Gassendi ، به دیواره های این دهانه برخودی دقت کنید ؛ این دیواره ها در بلند ترین قسمت خود ، 2.5 کیلومتر ارتفاع دارند . این دهانه 110 کیلومتر قطر دارد .

در پایان دهانه 47 کیلومتری صوفی ( Azophi ) را می بینید که به نام ستاره شناس و ریاضیدان برجسته ایران زمین، عبدالرحمن صوفی رازی نام گذاری شده است .

نسخه بزرگتر عکس

تمامی تصاویر با وب کم philips spc900nc و تلسکوپ 6 اینچ Tal 150pm تهیه شده است .

عکس از: احسان رستمی زاده